Wat zijn we blij dat de wereld weer stukje bij beetje wordt zoals we hem kennen, van voor Corona. Gesprekken gaan nu weer over andere onderwerpen, over alles waar we blij mee zijn, omdat al het normale eigenlijk heel bijzonder is.
De mondkapjes mogen op vele plekken weer af, wat een gevoel van vrijheid geeft. Het lijkt alsof we ineens meer ruimte hebben. Ruimte om te ademen, maar ook ruimte in ons hoofd om te denken, om te zien en te ervaren. Blij worden we ervan.
Mensen komen weer uit huis, durven weer wat meer en dat brengt veel goeds met zich mee. Op de dagbesteding van Zorggroep Tellus, die helaas ook een tijd gesloten is geweest, is ook weer reuring. Eén van onze cliënten verzuchtte: ‘ik ben zo blij dat ik weer naar de dagbesteding kan. Het voelt alsof jullie mijn vrienden zijn, hier kan ik mezelf zijn. Dat zorgt ervoor dat ik meer zelfvertrouwen heb gekregen. Ik zit nu zo goed in mijn vel’. Een groter compliment kunnen de medewerkers van de dagbesteding niet krijgen. Erkenning en waardering, van beide kanten. Dat is toch geweldig?!
Het lijkt wel of we de kleine dingen in het leven nu extra waarderen. Met Moederdag kregen al onze vrouwelijke cliënten van de thuiszorg een roos. Een klein gebaar, altijd leuk. Totdat één van de dames vertelde dat dit haar zo ontroerde, omdat haar beide kinderen zijn overleden. Die ene roos zorgde ervoor dat ze zich gezien zag als moeder, want zo voelde ze zich nog altijd en het maakte haar blij dat anderen dat ook zagen.
De wereld gaat weer open en dat zorgt ervoor dat we de kleine dingen in het leven meer waarderen en zien: we lachen niet meer alleen met onze ogen, maar weer voluit. Natuurlijk moeten we nog wat voorzichtig blijven, maar laten we vooral blij zijn want niks geeft meer energie dan dat!
